Dromen en nachtmerries_ruwvoerplatform

Nieuws

Dromen en nachtmerries

Gepubliceerd op
14 februari 2017

Wat een feest. Het is 1 februari, geweest! Volgens de wettelijke uitrijkalender mogen we weer mest uitrijden op ons bouwland. Hoera!! Een groot voordeel van het digitale tijdperk is dat we het meteen aan iedereen kunnen laten zien. Dit is groot nieuws, iedereen moet het weten.

De foto’s en filmpjes van bovenstaande activiteit zijn weer veelvuldig rondgegaan op internet. En ongeveer allemaal met toelichting erbij. De meest gebruikte toelichtingen waren toch wel het probleem van volle putten en het feit dat het land bereidbaar was voor mestmachines. Het motto lijkt dus mest uitrijden gewoon omdat het kan!Mogelijk heb ik selectief gekeken / gelezen, maar ik heb zeer weinig gelezen over benutting van de mineralen in de kostbare mest.

Gelukkig hebben we het grootste gedeelte van het jaar wel over benutting van stikstof, fosfor en kalium uit dierlijke mest, en lijkt bovenstaande een nachtmerrie, waaruit we hopelijk ook weer ontwaken.

De waarde van een ton rundveedrijfmest (gehaltes: 4,3 kg stikstof (60% werkzaam); 1,9 kg fosfaat; 6,8 kg kali; 1,3 kg magnesium) op basis van de prijzen van kunstmest, excl. BTW (Bron: LEI).
De waarde van een ton rundveedrijfmest (gehaltes: 4,3 kg stikstof (60% werkzaam); 1,9 kg fosfaat; 6,8 kg kali; 1,3 kg magnesium) op basis van de prijzen van kunstmest, excl. BTW (Bron: LEI).

Er blijven echter grote vragen liggen over het mest uitrijden vanaf 1 februari.
Is er werkelijk geen mestopslag meer aanwezig? Of is er anders geen mogelijkheid om dit aan te leggen?
De economische waarde van rundveedrijfmest gaat al snel richting € 8,- tot € 10,-  per ton. En dan is de organische stof in de drijfmest nog niet eens meegerekend. Opslag en gebruik op het juiste moment is dan toch wel rendabel. Zoals blijkt uit de figuur.

Waar komt het uitrijschema vandaan, wat is de basis? Direct na 1 februari mest uitrijden op bouwland geeft extreme risico’s van uitspoeling naar het grondwater. Gevolg van de eerder genoemde ‘cowboy-praktijken’ is wel dat de normen op deze percelen niet gehaald  worden, met risico van nog verder aanscherpen van de wettelijke kaders, naast het economisch verlies.

Wat is het toch een mooie droom om te zien dat er steeds meer drijfmest WEL vlak voor het poten / zaaien van de gewassen aangewend wordt.